Wykład: „Prof. Zofia Janukowicz-Pobłocka – artystka i pedagog we wspomnieniach prof. Bożeny Harasimowicz”
prowadzenie:
prof. dr hab. Bożena Harasimowicz
miejsce:
platforma Zoom
Kliknij >TUTAJ< aby dołączyć do spotkania
Meeting ID: 949 7465 0482
Passcode: 114519
Organizator:
Katedra Wokalistyki
Zofia Teresa Janukowicz-Pobłocka (ur. 19 lutego 1928 r. w Parafinowie – zm. 30 stycznia 2019 r.) – polska śpiewaczka – sopran.
Profesor Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. W 1955 r. laureatka I nagrody Ogólnopolskiego Konkursu Śpiewaczego im. Stanisława Moniuszki w Warszawie. W 1959 r. zdobyła I nagrodę i Złoty Medal na Międzynarodowym Konkursie Wokalnym w ’s-Hertogenbosch w Holandii.
Absolwentka Państwowej Średniej Szkoły Muzycznej w Gdańsku-Wrzeszczu, którą ukończyła w 1954 r. w klasie śpiewu solowego oraz absolwentką Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Sopocie. Córka Józefa i Marii z domu Kimstacz. W 1946 r. cała rodzina w ramach repatriacji przeniosła się do Ełku, gdzie Zofia uczęszczała do szkoły muzycznej. Następnie naukę muzyki podjęła w Gdańsku w Średniej Szkole Muzycznej w klasie śpiewu, początkowo u Janiny Cygańskiej, a następnie u Maurycego Janowskiego.
W latach 1950-1958 zamieszkała w Sopocie, gdzie ukończyła dwa wydziały: Instruktorsko-Pedagogiczny (1957) i Wokalny w klasie prof. Barbary Iglikowskiej (1958). Oba dyplomy z wyróżnieniem. Po ukończeniu studiów związała się zawodowo jako nauczyciel śpiewu solowego z Państwową Wyższą Szkołą Muzyczną w Sopocie (obecnie Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku). W roku 1955 zdobyła I nagrodę na III Ogólnopolskim Konkursie Śpiewaczym im. Stanisława Moniuszki w Warszawie, a w 1959 – I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Wokalnym w s’Hertogenbosch w Holandii.
W ramach stypendium rządu włoskiego w latach 1960-1961 ukończyła mistrzowski kurs interpretacji muzycznej w Accademia di Santa Cecilia w Rzymie pod kierunkiem G. Favaretto i R. Maragliano-Mori, gdzie opanowała sztukę włoskiego bel canto. Wielokrotnie spotykała się z Adą Sari, by utrwalić zdobyte umiejętności podczas lekcji prywatnych. Jej artystyczne dążenia skrystalizowały się w kierunku sztuki pieśniarskiej. Styl swej interpretacji doskonaliła pod kierunkiem kameralistek Klary Ebers z Berlina i J. Micheau z Paryża na dwu kolejnych kursach wakacyjnych w Vught w Holandii.
Dzięki zdobyciu I nagrody w s’Hertogensch, wyruszyła w swe pierwsze tournée koncertowe do Niemieckiej Republiki Demokratycznej w 1960 r. W sezonie 1960-1961 brała udział w kilku spektaklach opery Orfeusz i Eurydyka Ch.W. Glucka w partii Eurydyki w Państwowej Operze i Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku. Następnie wyjechała do Włoch, gdzie wielokrotnie występowała, prezentując pieśni światowego repertuaru oraz polskich kompozytorów. W Teatrze Elizeo za partnerów miała: S. Gazzeloni – flecista i G. Favaretto – pianista. Do Holandii udała się na nagranie arii W.A. Mozarta i G. Verdiego z towarzyszeniem Orkiestry Radia Hilversum.
Po powrocie do kraju odbyła liczne koncerty na niemal wszystkich estradach filharmonicznych w Polsce. Wierna swemu stylowi prezentowała przede wszystkim programy recitalowe. Była jedną z pierwszych wykonawczyń wokalnej twórczości Karola Szymanowskiego. W roku 1962 odwiedziła z recitalami Czechosłowację, europejską i azjatycką część Związku Radzieckiego oraz na przestrzeni kolejnych siedmiu lat dziesięciokrotnie Holandię. W Sali im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie artystka wraz z Wielką Orkiestrą Symfoniczną Wszechzwiązkowego Radia i Telewizji wykonała i nagrała na płytę Tryptyk śląski Witolda Lutosławskiego.
Nagrania radiowe liryki wokalnej oraz archiwalne nagrania z Wielką Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach i Orkiestrą Polskiego Radia w Krakowie spopularyzowały jej nazwisko i ugruntowały pozycję czołowej polskiej pieśniarki.
W okresie swojej działalności artystycznej wzięła udział w blisko 1300 koncertach symfonicznych, oratoryjnych (głównie pod dyrekcją prof. Stefana Stuligrosza i z towarzyszeniem jego chóru – „Poznańskie Słowiki”), kameralnych i recitalach z towarzyszeniem fortepianu, organów, harfy, zespołów kameralnych. Często występowała wraz ze swoją córką – Ewą Pobłocką. W swoim dorobku dokonała 130 nagrań w Polskim Radio i TV: polskiej, włoskiej, holenderskiej, duńskiej, byłego ZSRR. W tym czasie stale pracowała w PWSM w Gdańsku (obecnie Akademia Muzyczna), łącząc pracę artystyczną z pedagogiczną.
W latach 1969-1975 podjęła pracę pedagogiczną w zakresie nauczania śpiewu solowego w Studio Wokalno-Aktorskim przy Teatrze Muzycznym w Gdyni. W 1975 r. przeszła na wcześniejszą emeryturę, by jeszcze intensywniej oddać się swej karierze artystycznej. W 1980 r. podjęła pracę w pełnym wymiarze godzin w Akademii Muzycznej w Gdańsku na stanowisku docenta kontraktowego. Przez dwie kadencje, w latach 1984-1990, była dziekanem Wydziału Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej w Gdańsku. W latach 1985-1996 pełniła równolegle funkcję Kierownika Katedry Wokalistyki.
W roku 1989 zakończyła swą działalność artystyczną jubileuszem 35-lecia pracy.
17 października 1990 r. otrzymała tytuł naukowy profesora sztuki muzycznej z rąk Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej – Wojciecha Jaruzelskiego, a w 1997 roku została mianowana na stanowisko profesora zwyczajnego Akademii Muzycznej w Gdańsku.
Ostatecznie zakończyła swą działalność pedagogiczną w roku 2005.
Nagrody, Odznaczenia, Medale
- 1955 – III Ogólnopolski Konkurs Śpiewaczy im. Stanisława Moniuszki w Warszawie – I nagroda
- 1959 – Międzynarodowy Konkurs Wokalny w s’Hertogenbosch w Holandii – I nagroda
- 1960 – Nagroda Polskiego Radia i Telewizji za twórczość radiową oraz za interpretację pieśni K. Szymanowskiego i W. Lutosławskiego
- 1964 – Odznaka Prezydenta Miasta za Zasługi dla Miasta Gdańska
- 1987 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- 1987 – Złoty Krzyż Zasługi
- 1989 – Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia
- 1989 – Doroczna Nagroda Teatralna Wojewody Gdańskiego’89 za realizację oper kameralnych Wesele Figara W.A. Mozarta i Rzekoma ogrodniczka W.A. Mozarta oraz Don Pasquale G. Donizettiego.
- 1996 – Dyplom Laureata Dorocznej Nagrody za całokształt osiągnięć pedagogicznych w dziedzinie wokalistyki – Polskie Stowarzyszenie Pedagogów Śpiewu
- 1997 – Medal Wojewody Gdańskiego w uznaniu dla zasług dla województwa
- 1998 – Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
- 1998 – Medal 50-lecia Akademii Muzycznej
- Order „Stańczyka” za popularyzację kaszubskiej pieśni artystycznej
- Odznaka Honorowa „Za zasługi dla Ziemi Gdańskiej”
- 2005 – Laureat Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury
Juror konkursów wokalnych
- 1991 – III Ogólnopolski Konkurs Wokalny Polskiej Pieśni Artystycznej w Warszawie
- 1992 – I Ogólnopolski Konkurs Wokalny im. Franciszki Płatówny we Wrocławiu
- 1992 – II Ogólnouczelniany Konkurs Wokalny w Dusznikach-Zdroju
- 1993 – Przewodnicząca Jury Ogólnopolskiego Konkursu Wokalnego im. Edwarda Griega w Gdańsku
- 1994 – III Ogólnopolski Konkurs Wokalny im. Franciszki Płatówny we Wrocławiu
- 1994 – III Ogólnouczelniany Konkurs Wokalny w Dusznikach-Zdroju
- 1995 – III Ogólnopolski Konkurs Wokalny Wykonawstwa Polskiej Pieśni Artystycznej w Warszawie
Wykładowca na kursach wokalnych
- 1991 – IX Zimowy Kurs Wokalny w Karpaczu
- 1993 – XI Zimowy Kurs Wokalny w Dusznikach Zdroju
- 1995 – Letni Kurs Muzyki Oratoryjno – Kantatowej w ramach Festiwalu „Wratislavia Cantans”
Absolwenci
- 1969 – Maria Brzezińska
- 1971 – Ewa Werka
- 1972 – Brygida Skiba
- 1972 – Józef Śpiewak
- 1972 – Andrzej Kijewski
- 1973 – Grażyna Brodzińska
- 1984 – Andrzej Nanowski
- 1988 – Jolanta Grzona
- 1989 – Bożena Harasimowicz
- 1990 – Danuta Mossakowska-Dulska
- 1991 – Maria Mielnik
- 1991 – Ewa Marciniec
- 1991 – Dorota Nikodemska
- 1991 – Alicja Rumianowska
- 1994 – Joanna Sperska
- 1995 – Beata Koska
- 1996 – Bogna Forkiewicz
- 1998 – Edyta Łuczkowska-Swat
- 1999 – Małgorzata Pochyluk
- 1999 – Dorota Dobrolińska
Źródło: Wikipedia
Nagrania:
Zofia Janukowicz-Pobłocka, Portret Artystki, 1997
Zofia Janukowicz-Pobłocka, Piotr Czajkowski – „Niet, tolko tot, kto znal”
Zofia Janukowicz-Pobłocka, Piotr Czajkowski – „Dien li carit?”
