Zdjęcie przedstawiające Emila Miszka

fot. Sisi Cecylia

 

Jako trębacz i propagator sztuki improwizacji łączę w swojej twórczości głębokie zrozumienie klasycznych form z odważną eksploracją wolności artystycznej. Od lat działam na styku praktyki i teorii, a zdobyte doświadczenie wykorzystuję w pracy dydaktycznej ze studentami.
 
Po wielu latach obecności na scenie zrozumiałem, że moja rola w muzyce nie musi ograniczać się wyłącznie do grania na instrumencie. Rozwinąłem działalność kompozytorską, zespołową i wydawniczą, zacząłem organizować i kuratorować wydarzenia oraz prowadzić wykłady i warsztaty. Ta droga – od instrumentalisty do artysty samodzielnie kształtującego swój świat twórczy i zawodowy – pozwoliła mi lepiej zrozumieć wszystkie aspekty pracy w branży. Dziś tym doświadczeniem dzielę się w ramach zajęć.
 
Moja działalność edukacyjna i artystyczna łączy praktykę wykonawczą, badania nad improwizacją oraz projektowanie nowatorskich metod nauczania. W 2025 roku uzyskałem stopień doktora sztuk muzycznych, badając rolę narracji w improwizacji i przesuwając akcent z efektu końcowego na sam proces twórczy. Rok wcześniej ukończyłem kurs kompozycji Jazz Large Ensemble Composition w Norges musikkhøgskole (NMH) w Oslo.
 
W ramach pracy dydaktycznej zaprojektowałem i wprowadziłem do programu Akademii Muzycznej w Gdańsku przedmiot Eksperymentalne Combo Jazzowe – w całości poświęcony kolektywnej improwizacji nieidiomatycznej, wolności stylistyk oraz wzmacnianiu poczucia sprawczości i procesu decyzyjnego u studentów.
Praca doktorska [Proces a efekt końcowy. Zmiana paradygmatu w kształtowaniu narracji improwizacji]